เตาบะฮฺอันยิ่งใหญ่

โดย เชค มุฮัมมัด ศอลิหฺ อัลมุนัจญิด

อิบนุ อับดุรรออูฟ แปล

ในที่นี่เราจะมากล่าวถึงตัวอย่างของการเตาบะฮฺ(การสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว)ของกลุ่มคนยุคแรกของประชาชาตินี้ คือบรรดาเศาะฮาบะฮฺ(สหายท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม หรือผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมสมัยเดียวกัน) ดังต่อไปนี้

((عَنْ بُرَيْدَةَ أَنَّ ‏ ‏مَاعِزَ بْنَ مَالِكٍ الْأَسْلَمِيَّ ‏ ‏أَتَى رَسُولَ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي وَزَنَيْتُ وَإِنِّي أُرِيدُ أَنْ ‏ ‏تُطَهِّرَنِي ‏ ‏فَرَدَّهُ  فَلَمَّا كَانَ مِنْ الْغَدِ أَتَاهُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَرَدَّهُ الثَّانِيَةَ فَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏إِلَى قَوْمِهِ فَقَالَ أَتَعْلَمُونَ بِعَقْلِهِ بَأْسًا تُنْكِرُونَ مِنْهُ شَيْئًا فَقَالُوا مَا نَعْلَمُهُ إِلَّا ‏ ‏وَفِيَّ ‏ ‏الْعَقْلِ مِنْ صَالِحِينَا فِيمَا نُرَى فَأَتَاهُ الثَّالِثَةَ فَأَرْسَلَ إِلَيْهِمْ أَيْضًا فَسَأَلَ عَنْهُ فَأَخْبَرُوهُ أَنَّهُ لَا بَأْسَ بِهِ وَلَا بِعَقْلِهِ فَلَمَّا كَانَ الرَّابِعَةَ حَفَرَ لَهُ حُفْرَةً ثُمَّ أَمَرَ بِهِ ‏ ‏فَرُجِمَ ‏...‏ ‏))

รายงานจากท่านบุรอยดะฮฺ รอดิยัลลอฮุ อันฮุ ว่า ท่านมาอิซ บิน มาลิก อัล-อัสลามียฺ รอดิยัลลอฮุ อันฮุ ได้มาหาท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัมโดยกล่าวว่า “โอ้ เราะซูลของอัลลอฮฺ แท้จริงฉันได้อธรรมกับตัวเอง ฉันได้ผิดประเวณี(ทำซีนา) แท้จริงฉันต้องการให้ท่านชำระล้างตัวฉันให้สะอาด” ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ใช้ให้เขากลับไป

เมื่อวันรุ่งขึ้นเขาได้มาท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม อีก โดยกล่าวว่า “โอ้เราะซูลุลลอฮฺ แท้จริงฉันได้ผิดประเวณี” ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้ใช้ให้เขากลับไปเป็นครั้งที่สอง

ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้แจ้งเรื่องนี้ยังกลุ่มชนของเขา ท่านได้ถามว่า “พวกท่านทั้งหลายทราบถึงสติปัญญาของเขาว่าผิดปกติใดๆหรือไม่? พวกท่านทั้งหลายไม่ยอมรับในสิ่งใดๆในตัวเขาหรือไม่?”

พวกเขาตอบว่า “เรามิทราบสิ่งใดตัวเขาเลย เว้นแต่สติปัญญาของเขาปกติดี เขาเป็นคนดีของพวกเราตามที่เราได้เห็น”

เมื่อมาอิซได้มาท่านเป็นครั้งที่สาม ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ได้แจ้งเรื่องนี้แก่กลุ่มชนของเขาอีกครั้งหนึ่ง ท่านได้สอบถามเกี่ยวกับตัวเขา แล้วท่านได้รับแจ้งให้ทราบว่าตัวเขานั้นไม่มีสิ่งผิดปกติและในสติปัญญาของเขาแต่อย่างใดไม่

เมื่อมาอิซได้มาหาเป็นครั้งที่สี่ ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม  ได้ให้ขุดหลุม แล้วสั่งให้ขว้างเขา... [1]

((... ‏قَالَ فَجَاءَتْ ‏ ‏الْغَامِدِيَّةُ ‏ ‏فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ زَنَيْتُ فَطَهِّرْنِي وَإِنَّهُ رَدَّهَا فَلَمَّا كَانَ الْغَدُ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ لِمَ تَرُدُّنِي لَعَلَّكَ أَنْ تَرُدَّنِي كَمَا رَدَدْتَ ‏ ‏مَاعِزًا ‏ ‏فَوَاللَّهِ إِنِّي لَحُبْلَى قَالَ إِمَّا لَا فَاذْهَبِي حَتَّى تَلِدِي فَلَمَّا وَلَدَتْ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي خِرْقَةٍ قَالَتْ هَذَا قَدْ وَلَدْتُهُ قَالَ اذْهَبِي فَأَرْضِعِيهِ حَتَّى تَفْطِمِيهِ فَلَمَّا فَطَمَتْهُ أَتَتْهُ بِالصَّبِيِّ فِي يَدِهِ كِسْرَةُ خُبْزٍ فَقَالَتْ هَذَا يَا نَبِيَّ اللَّهِ قَدْ فَطَمْتُهُ وَقَدْ أَكَلَ الطَّعَامَ فَدَفَعَ الصَّبِيَّ إِلَى رَجُلٍ مِنْ الْمُسْلِمِينَ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَحُفِرَ لَهَا إِلَى صَدْرِهَا وَأَمَرَ النَّاسَ ‏ ‏فَرَجَمُوهَا ‏ ‏فَيُقْبِلُ ‏ ‏خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ ‏ ‏بِحَجَرٍ فَرَمَى رَأْسَهَا ‏ ‏فَتَنَضَّحَ ‏ ‏الدَّمُ عَلَى وَجْهِ ‏ ‏خَالِدٍ ‏ ‏فَسَبَّهَا فَسَمِعَ نَبِيُّ اللَّهِ ‏ ‏صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ‏ ‏سَبَّهُ إِيَّاهَا فَقَالَ مَهْلًا يَا ‏ ‏خَالِدُ ‏ ‏فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ ‏ ‏لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ تَابَهَا صَاحِبُ ‏ ‏مَكْسٍ ‏ ‏لَغُفِرَ لَهُ ثُمَّ أَمَرَ بِهَا فَصَلَّى عَلَيْهَا وَدُفِنَتْ ))

            เขา(อัล-บุรอยดะฮฺ)ได้เล่าต่อไปว่า มีหญิงสาวเผ่าฆอมิดียะฮฺได้มาท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม นางกล่าวว่า “โอ้เราะซูลุลลอฮฺ แท้จริงฉันได้ผิดประเวณี โปรดชำระให้ฉันสะอาดด้วยเถิด”  ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม ก็ให้นางกลับไป วันรุ่งขึ้นนางได้มาหาท่านอีก นางกล่าวว่า “โอ้เราะซูลุลลอฮฺ ทำไมท่านให้ฉันกลับไป ท่านให้ฉันกลับไปดังที่ท่านได้เคยให้มาอิซกลับไป ขอสาบานด้วยอัลลอฮฺ แท้จริงฉันได้ตั้งครรภ์” ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม  ได้กล่าวว่า “ไม่(คือจะไม่ลงโทษ) ขอให้เธอกลับไป จนกว่าจะคลอดลูก”

            เมื่อนางคลอดบุตรแล้ว นางก็กลับมาหาท่านพร้อมกับทารกในผ้าอ้อม นางกล่าวว่า “นี่คือทารกที่ฉันได้คลอดออกมา” ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัม กล่าวว่า “เธอจงกลับไป แล้วให้นมลูก จนกว่าเธอจะหย่านมเด็ก”

            เมื่อนางหย่านมลูกนาง นางก็มาหาพร้อมเด็กที่ในมือของเขามีชิ้นขนมปังอยู่ นางกล่าวว่า “โอ้ เราะซูลุลลอฮฺ นี่คือเด็กที่ฉันได้หย่านมแล้ว เขาได้กินอาหารได้แล้ว”

            ท่านได้ส่งเด็กคนนี้ไปให้มุสลิมคนหนึ่ง จากนั้นท่านได้สั่งให้ขุดหลุมฝังนางถึงระดับอก แล้วสั่งให้ผู้คนขว้างนาง

            ท่านคอลิด บิน อัล-วาลีด รอดิยัลลอฮุ อันฮุได้นำก้อนหินมาขว้างใส่ศีรษะของนาง จนกระทั่งเลือดกระเด็นมาโดนหน้าเขา ทำให้เขาหลุดคำด่าออกมา

            ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัมได้ยินคำด่าของเขา ท่านได้กล่าวว่า “สงบปากไว้ โอ้ คอลิด ขอสาบานด้วยผู้ที่ชีวิตของฉันอยู่ใต้พระหัตถ์ของพระองค์(คืออัลลอฮฺ) แน่แท้นางได้เตาบะฮฺแล้ว หากว่าพวกที่เก็บภาษี(เป็นพวกที่กดขี่ข่มเหง)ได้เตาบะฮฺเช่นนี้แล้วละก็เขาย่อมได้รับการอภัยจากบาป” หลังจากนั้นท่านได้สั่งให้ละหมาดแก่นางและนางก็ถูกนำไปฝัง[2]

เหตุการณ์หลังนี้ยังปรากฏในบางรายงานอีกว่า

((فَقَالَ ‏عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ‏ ‏يَا رَسُولَ اللَّهِ رَجَمْتَهَا ثُمَّ تُصَلِّي عَلَيْهَا فَقَالَ لَقَدْ تَابَتْ تَوْبَةً لَوْ قُسِمَتْ بَيْنَ سَبْعِينَ مِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ‏لَوَسِعَتْهُمْ وَهَلْ وَجَدْتَ شَيْئًا أَفْضَلَ مِنْ أَنْ جَادَتْ بِنَفْسِهَا لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ))

            ท่านอุมัร  บิน อัล-ค็อฏฏอบรอดิยัลลอฮุ อันฮุ ได้กล่าวว่า “โอ้ เราะซูลุล ลอฮฺ ท่านขว้างหล่อน(จนตาย)แล้ว ท่านยังละหมาดให้หล่อนอีกหรือ?”

ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะซัลลัมได้กล่าวว่า “แน่แท้นางได้เตาบะฮฺ(สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว)แล้ว หากว่าเตาบะฮฺนี้ได้ถูกแบ่งระหว่างคน 70 คน จากชาวมดีนะฮฺ มันจะย่อมพอเพียงสำหรับพวกเขา ท่านเคยพบสิ่งใดดีเลิศไปกว่าการสละชีวิตของนางเพื่ออัลลอฮฺอีกเล่า”[3]
………………………………..
เชิงอรรถ

[1] ตามชะรีอะฮฺ(กฎหมายอิสลาม)ถือว่าโทษของการผิดประเวณีของผู้ที่แต่งงานแล้วนั้นคือ การประหารชีวิตด้วย
     การขว้างด้วยหินจนตาย หากผู้กระทำผิดมีพยานรู้เห็น 4 คนขึ้นไป หรือสารภาพเอง อย่างไรก็ตาม ตาม
     หลักการแล้วผู้กระทำผิดที่ไม่มีพยานรู้เห็นไม่ต้องไปสารภาพต่อผู้คน ให้เขาเตาบะฮฺกับอัลลอฮฺโดยตรง มิต้อง
     เปิดเผยบาปนี้ เพราะหากเปิดเผยจะส่งผลให้มีการนำกฎหมายข้อนี้ไปใช้ อนึ่งกฎหมายนี้ใช้โดยผู้ปกครอง
     มุสลิมในรัฐอิสลามที่จัดระบอบสังคมที่ยุติธรรมแล้วเท่านั้น กรณีการเตาบะฮฺจากความผิดลักษณะนี้จะกล่าวอีก
     ครั้งในส่วนคำถามเกี่ยวกับการเตาบะฮฺในบทท้าย ๆ (ผู้แปล)
[2] เหตุการณ์ทั้งสองถูกรายงานไว้ในชุดเดียวกัน บันทึกโดยมุสลิม
[3] รายงานโดยอับดุร เราะซากใน อัล-มุศ็อนนัฟ 7/325